Het begon met mijn oudste dochter
die vroeg om een pompoen uit te hollen en het eindigde met een snee in mijn
duim en één in mijn wijsvinger. The
story of my life… Mijn mémé vertelde
altijd aan iedereen die het horen wilde: “Zet een paal in het midden van een
veld en Lobke loopt ertegen.” (mijn
voetbalcarrière is hierdoor nooit van de grond gekomen) Mama deed er meestal nog een schepje bovenop
en beschreef me als: “Schone, mo loemp.”
In sommige kringen begonnen ze me zelfs ‘Lompke’ te noemen. Mijn moeder kocht altijd 30 glazen in
dezelfde goedkope versie, omdat ze wist dat er na enkele maanden toch niet meer
veel van overbleven door mijn niet aflatende onhandigheid. Ook in mijn keuken is een volledig servies
(of gewoon al 4 dezelfde glazen) een utopie.
Het rare is dat ik nooit iets zeer
ernstig tegen gekomen ben (hout vasthouden).
Op enkele blauwe plekken, waarvan ik meestal niet weet waar ze vandaan
komen en littekens met een verhaal, na heb ik nooit erge wonden gehad. Een litteken op mijn voet van mijn fietspikkel
die toevallig uitstak, één op mijn scheenbeen van het fietsstoeltje waarvan een
ijzer me in de weg zat. Verschillende op
mijn knieën van meerdere, de ene al dommer dan de andere, valpartijen. Eén op mijn buik van het kopen van een kindje
(al heeft dit –denk ik- niet veel met mijn lompheid te maken). Verschillende op mijn ellenbogen en heel veel
aan mijn vingers, vooral van messen die te scherp blijken voor mijn onhandig gedrag…
Nu vraag ik me soms af wat de
oorzaak is van die onhandigheid. Wil ik
te veel tegelijkertijd doen? Soms ben
ik, zoals een echte (multitaskende) vrouw betaamt, én aan het telefoneren én
aan het koken én mijn kinderen aan het entertainen én mijn dag overlopen én nog
vlug eens de oven uitkuisen én….; dit in willekeurige volgorde. Of komt het door mijn zwakke vermogen tot
concentratie? Al heb ik het gevoel dat
deze nu toch beter is dan enkele jaren geleden, toen ik nog op de schoolbanken
zat. Of zou het een combinatie van de
twee zijn? Alhoewel ik vroeger op die
voorheen genoemde schoolbanken het liefst 2 opdrachten samen deed (én de les
van vorige week overschrijven én deze van deze week volgen) om me beter te
kunnen focussen. Wat de oorzaak ook is,
ik zal waarschijnlijk nooit blauweplekken- en morsloos door het leven gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten