Wat zijn mijn kindjes moe na die
eerste weken school. Van verschillende
kanten hoor ik dat ze niet alleen zijn, ik hoor de kinderen letterlijk en
figuurlijk van alle kanten huilen. En
wat is die moeheid anders dan de vermoeidheid die je soms in een vakantie kunt
hebben. Ook ik ben uitgeput, maar dan
vooral mentaal. Ik moet het weer gewoon worden om een hele dag aan de computer te zitten en professioneel te
praten met mensen. Ik denk dat de
kinderen hetzelfde voelen.
Na een dagje aan zee kan je ook
afgemat zijn, maar dat is een gelukzalige vermoeidheid van de zeelucht, het
spelen in het water en ploeteren door het zand, verzwaard met een hele dag in
de zon zitten of wind op je huid voelen.
Een andere soort moeheid is die na een sportprestatie (en dat moet geen
heuse ‘prestatie’ zijn, 5 km lopen brengt dat ook al teweeg bij mij), dan voel
je je afgemat in al je spieren en pezen, wil je lichaam niets anders dan
rusten, maar ben je mentaal klaarwakker.
Na een middagje in het zwembad voel ik me nog anders moe: hongerig vermoeid
met een zwaar hoofd van chloor en lawaai.
De volgende weken zullen hopelijk
wat minder vermoeiend zijn, zowel voor de ouders als voor de kinderen.
En tenslotte wil ik iedereen nog
een prettige dag of avond wensen. Of
zoals het meisje aan de kassa in ons plaatselijk supermarktje die de ‘r’ niet
goed kan uitspreken altijd vriendelijk zegt: een pittige dag nog (of zo hoor ik het toch).
