zondag 24 november 2013

Eetstemming


Het zit al in onze cultuur, maar in het ene gezin komt het nog meer voor dan in het ander.  En bij ons thuis was en komt het extreem voor: wij lossen alles op met voedsel.
Toen mijn grootmoe nog leefde en ik bij haar op bezoek ging omdat ik verdriet had kreeg ik steevast een porto.  Zo een waarvan ik toen ik buiten kwam niet meer wist waarom ik eigenlijk binnen was gegaan. 
Grootmoe echter leerde me de gezelligheid van eten niet, dat was mijn moeder.  Nu nog altijd is met zijn allen aan tafel zitten het meest sfeervolle moment van de week, zowel binnen ons klein gezin als bij de (groot)ouders.  De tafel is daar meestal te klein geworden, waardoor de kinderen apart moeten gaan zitten, wat ook zijn voordelen heeft.  Praten, lachen, proeven en eten tot je het gevoel hebt dat je nog enkel rollend kunt vertrekken, het hoort allemaal bij de gemoedelijkheid.  Natafelen is dan ook geen werkwoord, maar een deugd.  Mijn moeder maakte voor elk van haar dochters een handgeschreven kookboek waarin de familierecepten doorgegeven worden, want naast het gezelschap kan het eten zelf ook herinneringen opwekken. 
Ik betrap mezelf er ook op dat ik alles met spijs wil oplossen.  Heeft mijn vriendin het lastig: ik breng soep voor haar mee.  Ruzie met mijn wederhelft: ik maak spaghetti (de liefde van de man…).  Mijn zus lang niet gezien: uit schuldgevoel mag ze mee-eten.  Op een regenachtige zondagmiddag maak ik pudding of koekjes met de kindjes, zodat ze zich niet zouden vervelen en we het gevoel van een behaaglijke zondagmiddag creëren.  Daarom vind ik het van belang minimum 1 maal per dag samen met het gezin te eten.  En ook al verloopt dit soms wat moeilijk door hyperactieve kinderen, wellicht worden de mooiste verhalen aan die tafel verteld.
Ook mijn emoties worden in eetgedrag vertaald.  Wanneer ik me wat neerslachtig voel is de chocolade niet veilig in de kast.  Mijn koude kant krijgt het wat warmer door lekker warm eten en verse soep. Een moeilijk gesprek wordt een beetje makkelijker met een kopje koffie of thee er bij.  En als hier dan ook een heerlijk taart bij geserveerd wordt, gaat een mens nog beter communiceren.
Ik vind het dan ook heerlijk om met (gezond) eten bezig te zijn: kooklessen volgen, boeken lezen, ervaringen uitwisselen,…  Het hoort allemaal bij iets wat we dagdagelijks verschillende malen doen en daarom vind ik het cruciaal om het aangenaam te maken.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten