Een tijdje geleden zag ik een filmpje van een meisje dat voor haar verjaardag een vaas 'made in China’ kreeg en enthousiast vroeg of ze een reis naar China kado kreeg. Of hoe je altijd te veel van een verjaardag verwacht. Jarenlang heb ik beweerd mijn verjaardag niet belangrijk te vinden. Ik heb verjaardagen gevierd met enkel mijn moeder die een uurtje naar mijn kot kwam om gezond eten voor me te koken en mijn gasvuur proper te maken om me daarna terug achter mijn bureau te verschuilen. Ook enkele jaren met huilbaby op de arm. Telkens probeerde ik die dag te negeren. Want als je er veel van verwacht, dan gebeurt er toch niks.
En er wordt ook veel van jou verwacht: trakteren, kussen uitdelen, voor taart zorgen, eten maken, …
Ook op de sociale media moet je mee zijn: men verwacht bij elke ‘happy birthday’- opmerking dat je toch tenminste tegen de avond een leuk en gevat bedankingswoordje op je account zet. En het liefst van al doe je bij ieder apart een ‘vind ik leuk’, zodat mensen zich uniek zouden voelen. In omgekeerde richting geldt hetzelfde: er wordt verwacht dat je aan elke facebook’vriend’ een leuk woordje wijdt op zijn/haar verjaardag, ook al heb je hem of haar in jaren niet meer gezien. Het laatste jaar heb ik dat bewust eens niet gedaan. Alleen mensen die ik als ‘echte vriend’ beschouw krijgen van mij een ‘hieperdepieper’ toegeworpen, het liefst via sms. Bij wijze van experiment wou ik eens kijken wie van mijn facebook’vrienden’ me dan toch proficiateert, ondanks mijn nalatigheid. Merken mensen wel nog dat je een attentie voor hen achterlaat of verdwijnt het in de put met alle andere wensen? Niet dat ik het niet apprecieer, maar ik vind het nog altijd een speciaal gegeven.
Dit jaar voel ik niks meer: geen verwachtingen, geen ontgoocheling en dat is nog het leukste van al. Meer dan een beetje aandacht van mijn beste vriendinnen en (schoon)familie, mijn sexy vent, een heldere hemel en een mooie tekening van mijn twee dochters heb ik niet nodig. Bij deze toch een (gevat) bedankingswoordje voor alle attenties vandaag … En hopelijk zijn mijn facebook'vrienden' dit schrijfseltje volgend jaar vergeten, zodat ik toch nog wat virtuele wensen krijg...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten