Het herfsttaboe

September, het eerste schooldagcliché wordt even uit de onderste schuif getrokken.  Ouders krijgen weer wat van hun welverdiende rust terug en daar komt de herfst.  Of niet?  De zomer wordt nog wat verlengd met enkele mooie septemberdagen.  Een indian summer, een oudewijvenzomer of sint-michielszomer kan je dit noemen, naargelang je hipheidsgehalte.  De mensen spreken elkaar op straat aan met standaardzinnetjes over het mooie weer voor de tijd van het jaar en genieten van de zomer voor het gedaan is.

En ik?  Ik zit stiekem over de herfst te dromen.  De zomer heeft nu al lang genoeg geduurd.  Het is goed geweest, ik heb gezonnebaad, gezwommen, ben dronken geweest en heb het warme zand tussen mijn tenen gevoeld, mijn dochters hebben buiten gespeeld tot ze zwart zagen met enkel een kleedje en sandalen aan.  Het gevoel van kousen en dichte schoenen is me vreemd geworden.  En nu wil ik knus thuis aan de haard zitten.  Gaan wandelen en de geur van verse regen op pasgevallen bladeren in het bos opsnuiven.  De koude zeewind op mijn gezicht voelen.  Kastanjes rapen om later toch niet te poffen omdat er geen tijd meer is.  Ijskoud thuiskomen en een warme chocolademelk klaarmaken voor nog koudere kinderen.  Kleren kunnen dragen die je probleemzones verbergen en toch nog die benen kunnen showen.  Plannen maken voor oudejaar zonder dat de mensen raar naar je kijken.  Die nieuwe winterjas die me elke dag vanuit de kast smekend aankijkt eindelijk eens mogen aandoen...

De voordelen van de herfst zijn eindeloos, maar dan mag die winter wel komen.  En dan de lente en het liefst van allemaal de zomer.  Maar voor nu is het genoeg geweest met de zomer.  Laat me naar buiten gaan, genieten van de herfst.